มีหมู่คนเข็ญใจหลายคน มาปรึกษาด้วย เรื่องความรักว่าด้วยเหตุใดเขา(หรือเธอ) จึงขี้ขลาดตาขาวได้คู่ ทั้งๆ ที่มีแฟน และแฟนก็เต็มใจในเรื่องความรัก และมีความพร้อมที่จะมีเหย้ามีเรือนด้วย เป็นส่วนใหญ่ทั้งสองจะรักกันมาสักคราวหนึ่ง แก่พอใช้ มีอาชีพยั่งยืน มีอนาคต เรื่องความรัก พี่น้อง ทั้งสองฝ่าย ทราบและอยากให้ออกเรือนกัน แต่ทว่าจะมีฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่ง เกิดอิดออด โลเล ไม่อยากได้คู่ เรื่องความรัก บางคนรับผิดว่า เข้าเกณฑ์ กลัว เรื่องความรัก ว่าจะต้องมีครอบครัว ทั้งๆ ที่รักกัน และ พูดนัดเกี่ยวกับ การได้คู่กับอีกฝ่ายหนึ่งแล้ว อีกฝ่ายพอรู้ว่าคู่ควงของตน ไม่อยากมีเหย้ามีเรือนด้วยก็จะน้อยใจ เรื่องความรัก ขัดแค้น และล้มเลิกกันไป จากการสัมภาษณ์และพินิจพิจารณาหลายๆ คนที่ไม่อยากได้คู่นี้ พอจะทราบเค้ามูลว่ามาจาก เรื่องความรัก ไม่พร้อมทางเศรษฐกิจ ไม่มีทรัพย์สินเก็บมากพอ หรือ ยังไม่มีที่พักอาศัยของตัวเอง และ ไม่รักมากพอจะได้คู่ด้วย เรื่องความรัก ข้อนี้สำคัญยิ่ง หลายคนไม่รู้ตนเอง ถือเอาว่ารักมากพอแล้ว แต่พอดำรงชีวิตไปนานๆ จึงไหวทันว่า เรื่องความรักไม่ได้รัก เพื่อนหญิงมากพอที่จะมีเรือนด้วยเรื่องความรัก

ความรัก